رام بخشی از تجارت مثلث بریتانیا است. ملاس تولید شده در کارخانه های قند مستعمره هایی مانند جامائیکا با کشتی ها به منطقه نیوانگلند آمریکا که مستعمره بریتانیا نیز می باشد منتقل می شود و در آنجا در کارخانه های تقطیر به رم تبدیل می شود. سپس کشتی های حامل ملاس، رام تمام شده را به آفریقا منتقل می کنند، آن را با بردگان سیاه پوست مبادله می کنند و سپس با کشتی های تجاری به کارائیب باز می گردند.
در دوره استعمار بریتانیا نظارت و مدیریت دقیقی بر تولید رام انجام شد. رام تولید شده را می توان به عنوان محصول جانبی شکر (با استفاده از ملاس به عنوان ماده خام) مشاهده کرد. از نظر کارایی، روش استخراج شیره نیشکر عموماً برای دم کردن استفاده نمی شود. آنها روش آب نیشکر را به عنوان ماده اولیه دم کردن "روش دم کردن اصلی" می نامند.
رام بریتانیایی را می توان بر اساس محتویات فرآورده های جانبی در هنگام دم کردن به عطر سبک، متوسط و رایحه قوی تقسیم کرد و بین رام صنعتی و رام کشاورزی تقسیم بندی نمی شود.
اما مواد اولیه رام فرانسوی به ملاس و آب نیشکر تقسیم می شود که به آن «تولید رام صنعتی» می گویند. بعدها مردم از رم صنعتی و رم کشاورزی استفاده کردند تا بین رم ساخته شده از عسل و نیشکر به عنوان مواد اولیه تمایز قائل شوند.
