منشا شامپاین فرانسه است و نام خود را از این مکان گرفته است. شامپاین در اصل استانی در شمال شرقی پاریس، فرانسه بود. بر اساس افسانه، در سال 1760، راهب بریلون از صومعه هاوتویل در استان شامپاین، شکر را به شراب اضافه کرد، آن را در یک بطری شیشه ای قرار داد، درب محکم بسته و آن را حفظ کرد. چند ماه بعد، شرابی را که ذخیره کرده بود به یاد آورد. وقتی چوب پنبه را باز کرد، شراب داخل بطری با بوی دی اکسید کربن پر شد و عطری قوی داشت که با شرابی که قبلا ذخیره کرده بود بسیار متفاوت بود. بدین ترتیب اولین شامپاین متولد شد. راز حفظ شراب با افزودن شکر به بطری این است که شراب در بطری تحت تخمیر ثانویه قرار می گیرد. شامپاین در واقع شرابی است که دو بار تخمیر شده است. تخمیر دوم برای دم کردن شامپاین با کیفیت بسیار مهم است. برای دم کردن شامپاین باکیفیت، روش سنتی تخمیر بطری به نام "روش شامپاین" هنوز در فرانسه، زادگاه شامپاین استفاده می شود. محلول شکر دانه بندی شده و مخمر مصنوعی را به شراب اصلی که بیش از دو سال در دمای پایین نگهداری می شود اضافه کنید و سپس مواد اولیه مخلوط شراب، شکر و مخمر را بطری به بطری در بطری های شامپاین قرار دهید. بطری شامپاین مهر و موم شده در انبار، سر و دم به طور متناوب و به صورت افقی قرار می گیرد. برای تخمیر آهسته در دمای پایین، دمای 12 تا 14 درجه سانتیگراد را در انبار ثابت نگه دارید. پس از حدود 80 روز، مقدار زیادی دی اکسید کربن در بطری با شش فشار اتمسفر در هر سانتی متر مربع تولید می شود. فرآیند کف کردن شامپاین به پایان رسیده است. شامپاین تخمیر شده به مدت دو سال یا بیشتر در انبار نگهداری می شود تا دی اکسید کربن موجود در بطری به آرامی و کاملاً در شراب حل شود. شامپاین کاملاً تخمیر شده به یک قاب چوبی مخصوص روی زمین منتقل شد که زاویه 60 درجه داشت و ته بطری رو به بالا و دهانه بطری به سمت پایین متمایل بود. بطری یک بار در روز به مدت بیش از یک ماه می چرخید و ترک می خورد، به طوری که رسوبات بطری به آرامی در چوب پنبه جمع می شد. سپس بطری ته نشین شده را در یک مخزن آب سرد با دمای 5 درجه سانتیگراد قرار دهید تا خنک شود. به این ترتیب، دم کردن یک بطری شامپاین با کیفیت می تواند چهار تا پنج سال طول بکشد.
