طعم شامپاین را می توان تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار داد:
1. انواع انگور: انواع رایج انگور مورد استفاده در شامپاین عبارتند از Chardonnay، Pinot Noir و Pinot Meunier. انواع مختلف انگور دارای مشخصات طعم منحصر به فردی هستند، مانند Chardonnay برای تازگی و ظرافت، Pinot Noir برای ساختار و قدرت، و Pinot Meunier برای میوه ای و گرد بودن.
2. Vineyard Terroir: نوع خاک، توپوگرافی و آب و هوای تاکستان (شامل دما، تابش آفتاب، بارندگی و غیره) همه بر رشد و رسیدن انگور و در نتیجه طعم شامپاین تأثیر می گذارد. به عنوان مثال، خاک های غنی از سنگ آهک ممکن است به انگور اسیدیته و معدنی بالاتری بدهد.
3. Vintage: شامپاینهای وینتیج با استفاده از انگورهای یک محصول تولید میشوند، در حالی که شامپاینهای غیر وینتیج ترکیبی از شرابهای پایه از چندین وینتاژ هستند. شامپاین های قدیمی منعکس کننده ویژگی های آب و هوایی و کیفیت انگور در یک سال معین هستند و ممکن است در کام ویژگی و پیچیدگی بیشتری داشته باشند.
4. فرآیند شراب سازی: این شامل نوع پرس، تخمیر اولیه، تخمیر مالولاکتیک و مقدار و ترکیب دوز است. پرس ملایم استخراج تلخی و قابض را کاهش می دهد، تخمیر مالولاکتیک اسیدیته را نرم می کند و مقدار و ترکیب دوز بر شیرینی و تعادل در کام تأثیر می گذارد.
5. زمان پیری: هر چه شامپاین بیشتر در بطری کهنه شود، طعم های حاصل از اتولیز مخمر غنی تر می شود و طعم آن پیچیده تر و ظریف تر خواهد بود.
6. شرایط نگهداری: دمای مناسب (معمولاً 10-15 درجه سانتیگراد)، رطوبت و محافظت در برابر نور به حفظ کیفیت و طعم شامپاین کمک می کند. شرایط نگهداری نامناسب ممکن است به شراب آسیب برساند.
7. زمان بندی DISGORGEMENT: زمان و نحوه عملیات تخلیه نیز در طعم شامپاین تأثیر خواهد داشت.
به طور خلاصه، شکلگیری طعم شامپاین نتیجه عوامل متعددی است که برای ایجاد طعم غنی و متنوع شامپاین در هم تنیده شدهاند.
